kassandra tour logo

KASSANDRA'S DRINK, EAT & LEARN GUIDE

ΦΑΓΗΤΟ & ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΣΤΗΝ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

  • Back
    Next
ΑΓΡΙΟΛΟΥΔΑ ΤΗΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ


ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΑ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ
(Wild Flowers in Kassandra Peninsula)

Tourist & Cultural Guide of Kassandra Halkidiki
Hotels & Rooms In Kassandra Halkidiki
KassandraTour
Η ελληνική χλωρίδα αριθμεί περί τα 5.700 είδη αυτοχθόνων φυτών. Ο υψηλός αριθμός των αυτοχθόνων ειδών της ελληνικής χλωρίδας κατατάσσει την χώρα μας, συγκριτικώς προς την έκτασή της, στις πρώτες θέσεις, αν όχι στην πρώτη, έναντι των άλλων χωρών της Ευρώπης. Προς σύγκριση, αναφέρουμε, ότι η χλωρίδα της Δανίας συνίσταται από περίπου 1.300 είδη και της Μεγάλης Βρετανίας από περίπου 2.200. Η Ελλάδα είναι υπέρμετρα πλούσια σε μοναδικά φυτά, είδη που απαντούν μόνον εδώ και πουθενά αλλού στον κόσμο. Ονομάζονται ενδημικά και γενικώς αναγνωρίζεται ότι είναι ιδιαιτέρως πολύτιμα, εν μέρει επειδή πολλά είναι σπάνια, που φύονται μόνο σε μικρές, διασκορπισμένες ή μοναδικές τοποθεσίες, και το σημαντικότερο, επειδή, αν χαθούν είτε από πρόθεση είτε κατά λάθος, εξαφανίζονται ανεπιστρεπτί. Δεν γνωρίζουμε αρκετά για τα φυτά μας, μια διαπίστωση που είναι αληθινή για κάθε χώρα και φυσικά και για την Ελλάδα.
Μια περιήγηση στην Χερσόνησο της Κασσάνδρας την άνοιξη έφερε την αναγκαιότητα της καταγραφής των κυριοτέρων από τα αγριολούλουδα της και όχι μόνο.

Η αναγνώριση των φυτών έγινε με την εφαρμογή Pl@ntNet Identify.
Έρευνα & Φωτογράφηση:
Βαγγέλης Κατσαρίνης - Μαίρη Παπαδοπούλου
© Sunspot Web Design 2007-2022 ®


Ονομασία: Γλυκό μπιζέλι, Μοσχομπίζελο (Lathyrus odoratus)
Περιοχή: Νέα Φώκαια, Άγιος Δημήτριος-Άγιος Φανούριος
GPS:40.116013, 23.415087
Φωτογράφηση: 2022
Το μοσχομπίζελο ή λουβανούδα, είναι ανθοφόρο φυτό του γένους Λάθυρος της οικογένειας των Φαβίδων, με προέλευση τη Σικελία, την Κύπρο, τη νότια Ιταλία και τα νησιά του Αιγαίου. Πρόκειται για ετήσιο αναρριχητικό φυτό, το οποίο αναπτύσσεται σε ύψος 1-2 μέτρα, όποτε είναι διαθέσιμη η κατάλληλη υποστήριξη. Τα λουλούδια είναι πολυάριθμα στα μασχάλια των φύλλων και εκπέμπουν ένα γλυκό άρωμα. Το Lathyrus odoratus, το γλυκό μπιζέλι ήταν ένα από τα φυτά που χρησιμοποιήθηκαν τον 19ο αιώνα από τον Mendel για να τονίσει τους γενετικούς νόμους για την κληρονομικότητα και την υβριδοποίηση.

Ονομασία: Κολχικό Το Φθινοπωρινό (Colchicum Autumnale)
Περιοχή: Παλιούρι, Ακρωτήριο Κάνιστρο
GPS:39.921404, 23.741114
Φωτογράφηση: 2019
Βρέθηκε σε δύσκολη τοποθεσία στον λόφο Πύργος πάνω από το ακρωτήριο Κάνιστρο. Μοιάζει πολύ με τον κρόκο Κοζάνης. Το χαρακτηριστικό διάκρισης είναι ότι οι στήμονες στο κολχικό είναι έξι ενώ στον κρόκο μόνο τρεις. Το Colchicum Autumnale Κολχικό το Φθινοπωρινό είναι ένα τοξικό φυτό αφού προκαλεί καρδιακή ανεπάρκεια. Η δηλητηρίαση από αυτό το φυτό μοιάζει με την δηλητηρίαση από αρσενικό.

Ονομασία: Σιληνή (Silene Colorata-Silene Littorea)
Περιοχή: Νέα Φώκαια, Γλυκά Νερά
GPS:40.143121, 23.370879
Φωτογράφηση: 2011
Την φωτογραφήσαμε το 2011 στην Νέα Φώκαια περιοχή Γλυκά Νερά, αλλά υπάρχει παντού στην Κασσάνδρα. Στη χώρα μας υπάρχουν αρκετές δεκάδες είδη από φυτά της σιληνής, τα περισσότερα είναι ενδημικά κατά τόπους, δηλαδή φυτρώνουν μόνο στην συγκεκριμένη τοποθεσία. Η σιληνή η έγχρωμη είναι ένα από τα ωραιότερα αγριολούλουδα της άνοιξης και προτιμά πεδινές και αμμώδεις περιοχές.

Ονομασία: Κρίταμο Ή Κρίθμον Το Θαλασσινό (Crithmum Maritimum)
Περιοχή: Νέα Σκιώνη-Λουτρά
GPS:39.941635, 23.542060
Φωτογράφηση: 2017
Το κρίθμον το παράλιο (Crithmum maritimum) με κοινή ονομασία κρίταμο ή αλμύρα, είναι φυτό της οικογένειας των σελινοειδών. Το κρίταμο έχει μεσογειακή κυρίως κατανομή και αποτελεί κοινό είδος των ελληνικών ακτών. Απαντά σε γκρεμούς, βράχια, τοίχους κοντά στη θάλασσα, ακόμη και σε προβλήτες ή και κυματοθραύστες, αποτελώντας μαζί με το γένος Limonium έναν από τους πιο χαρακτηριστικούς και διαδεδομένους εκπροσώπους της αλόφιλης βλάστησης στις βραχώδεις ακτές. Τα φύλλα του είναι σαρκώδη και έχουν χαρακτηριστικό γλαυκό χρώμα. Ανθίζει από Ιούλιο μέχρι Οκτώβριο και τα άνθη είναι λευκό-πρασινωπά, σε πυκνό σκιάδιο. Οι βλαστοί, τα φύλλα και οι καρποί του διατηρούνται συχνά σε άλμη ή ξύδι και χρησιμοποιούνται σε σαλάτες.

Ονομασία: Κάππαρη (Capparis Spinosa)
Περιοχή: Παλιούρι, Αυλάκι
GPS:39.914437, 23.653802
Φωτογράφηση: 2017
Capparis spinosa, Κάπαρη, Κάππαρη, Κάππαρις η ακανθώδης. Φυτρώνει σε όλη την Ελλάδα σε χαμηλά υψόμετρα και ιδιαίτερα στις παραθαλάσσιες περιοχές με ήπιο χειμώνα, σε βραχώδη κρεμνά, πετρώδεις βιότοπους και σε χωράφια. Το υπέροχο άνθος της Κάπαρης εμφανίζεται την άνοιξη ομορφαίνοντας τα ξερά και άγονα τοπία αλλά και τις παραλίες. Τα λουλούδια της κάπαρης πριν ανοίξουν, στο στάδιο που είναι ακόμα οφθαλμοί, μαζεύονται και τοποθετούνται σε αλατισμένο νερό με ξύδι αποτελώντας τη γνωστή κάππαρη του εμπορίου.

Ονομασία: Ζουμπούλι Ή Άγριος Νάρκισσος (Narcissus Tazetta)
Περιοχή: Νέα Σκιώνη, Λουλούδια
GPS:39.954937, 23.510920
Φωτογράφηση: 2022
Το όνομα του προέρχεται από τον ήρωα της ελληνικής μυθολογίας, τον Νάρκισσο, το δε tazetta σημαίνει μικρή κούπα, από το σχήμα της κιτρίνης κορόνας του άνθους. Οι νάρκισσοι περιλαμβάνουν περί τα 50 είδη. Στην Ελλάδα συναντώνται 6 με πιο δημοφιλή την γνωστή και από τους αρχαίους μύθους αμαρυλλίδα: Narcissus tazetta. Είναι πολυετές βολβώδες φυτό, ενδημικό της μεσογείου και ανθίζει νωρίς τον χειμώνα, τα δε άνθη του είναι ερμαφρόδιτα, (έχει αρσενικά και θηλυκά άνθη), που γονιμοποιούνται από μέλισσες. Το άρωμα των ανθέων είναι σχεδόν μεθυστικό. Μεγάλη ποσότητα ανθέων νάρκισσου σε κλειστό χώρο μπορεί να προκαλέσει ελαφρά νάρκωση.

Ονομασία: Αμάραντο (Limonium Narbonense)
Περιοχή: Παλιούρι, Άγιος Νικόλαος
GPS:39.930479, 23.735763
Φωτογράφηση: 2010
Είναι πολύ διαδεδομένο ως αγριόχορτο στις Μεσογειακές χώρες. Μπορεί να αναπτυχθεί σε άγονα, βραχώδη, αμμώδη, παραθαλάσσια εδάφη και σε υψόμετρο μέχρι 450 μέτρα. Είναι πολυετές φυτό αν δεν αντιμετωπίσει παγετό και αντέχει την ξηρασία. Τα πρώτα φύλλα εμφανίζονται στα μέσα Φεβρουαρίου και αναπτύσσονται ακτινωτά. Πριν το τέλος της άνοιξης (Μάρτιο έως Ιούνιο) εμφανίζονται τα άνθη ενώ τα φύλλα στη βάση αρχίζουν να ξεραίνονται. Το φυτό διατηρείται μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού (Αύγουστο). Παρά τον γενικό μαρασμό του φυτού τα άνθη διατηρούνται σε καλή κατάσταση για μεγάλο διάστημα. Γι' αυτό χρησιμοποιείται και η ονομασία «αμάραντο».

Ονομασία: Θυμάρι (Thymbra Capitata)
Περιοχή: Κασσάνδρεια-Σίβηρη
GPS:40.051564, 23.377148
Φωτογράφηση: 2015
Με αντιμικροβιακή και αντιοξειδωτική δράση το θυμάρι είναι από τα κυρίαρχα μπαχαρικά στην ελληνική διατροφή. Διατηρεί το αρχαίο του όνομα «θύμος», που προέρχεται από το ρήμα «θύω» (θυσιάζω) με τη σημασία του ευωδιάζω. Το φυτό έχει πατρίδα τη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια. Ο βασιλιάς των θυμαριών είναι το «κεφαλωτό» (Thymbra capitata) με το εξαίσιο άρωμά του, από το οποίο παράγεται και το περίφημο θυμαρίσιο μέλι.

Ονομασία: Κρίνος Της Θάλασσας (Pancratium Maritimum)
Περιοχή: Άφυτος, Λίμνα
GPS:40.101670, 23.439574
Φωτογράφηση: 2017
Ο Κρίνος της θάλασσας, ή θαλάσσιος ασφόδελος σε λαϊκή ονομασία, είναι αυτοφυές φυτό που συναντά κανείς σε αμμώδεις θαλάσσιες ακτές της Μεσογείου. Ο κρίνος της θάλασσας με τα μεγάλα εντυπωσιακά, λευκά, εύοσμα άνθη του, ανθίζει από τα μέσα Ιουλίου μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου και αποτελεί ένα από τα ωραιότερα είδη στις αμμώδεις παραλίες της χώρας μας. Η έντονη ανθρώπινη δραστηριότητα στις παράκτιες περιοχές και ιδιαίτερα η υπέρμετρη τουριστική ανάπτυξη απειλεί με εξαφάνιση τον κρίνο της θάλασσας. Χαρακτηρίζεται ως απειλούμενο εξαιτίας της σταδιακής καταστροφής των ενδιαιτημάτων του.

Ονομασία: Ανεμώνη Η Στεφανωματική (Anemone Coronaria)
Περιοχή: Κασσάνδρεια, Βουργάρα
GPS:40.079425, 23.359607
Φωτογράφηση: 2019
H ανεμώνη η στεφανωματική αποτελεί είδος κοινό στην περιοχή του Αιγαίου και στο νοτιοανατολικό χερσαίο τμήμα της χώρας, η κατανομή γίνεται πιο σποραδική στα βόρεια και δυτικά, ενώ απουσιάζει στο εσωτερικό της χώρας. Τα σέπαλα είναι συνήθως έξι και το χρώμα τους ποικίλει με πιο κοινά το κόκκινο, ιώδες, ροζ, λευκό, γαλάζιο. Ανθίζει από τον Ιανουάριο μέχρι και τον Απρίλιο, αν και υπό ευνοϊκές συνθήκες η ανθοφορία ξεκινά νωρίτερα από τέλη Οκτωβρίου με Νοέμβριο.

Ονομασία: Ίριδα η Υπόλευκη, Λευκός Κρίνος (Iris Albicans)
Περιοχή: Κασσάνδρεια, κτήμα Παναγώτη Μουρμουρή
GPS:40.047988, 23.409169
Φωτογράφηση: 2011
Ανήκουν στην οικογένεια των Ιριδωδών (Iridaceae) και η επιστημονική τους ονομασία είναι Iris albicans. Το είδος αυτό καλλιεργείται από την αρχαιότητα (τουλάχιστον από το 1400 π.Χ.) και μπορεί να είναι η παλαιότερη καλλιέργεια ίριδας. Απαντώνται σε πετρώδεις πλαγιές, βραχώδη εδάφη, ακαλλιέργητους αγρούς και όρια καλλιεργούμενων αγρών σε πολλά μέρη της χώρας μας. Το λουλούδι "ίριδα" πήρε το όνομά του από τα χέρια του διάσημου θεραπευτή Ιπποκράτη, ο οποίος ονόμασε το φυτό προς τιμήν της αρχαίας Ελληνίδας θεάς Ίριδας, η οποία διακηρύσσει στους ανθρώπους τη θέληση των ολυμπιακών θεών. Οι ίριδες θεωρούνται ένα από τα πιο όμορφα λουλούδια και υπάρχουν 100 είδη με διάφορα χρώματα.

Ονομασία: Ασφόδελος Ο Πολύκλαδος Ή Σπερδούκλα (Asphodelus Ramosus)
Περιοχή: Καλλιθέα, Ελληνικά
GPS:40.056133, 23.447669
Φωτογράφηση: 2017
Φυτό πανάρχαιο που η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων. Σύμφωνα με την πλούσια Ελληνική Μυθολογία ο θεός Άδης υποδέχεται τις ψυχές των πεθαμένων μέσα σε λιβάδια από σφερδούκλια. Ανθίζει Φεβρουάριο και Μάρτιο και δίνει μεγάλες ποσότητες γύρη και νέκταρ. Πρόκειται για ένα σπουδαίο μελισσοκομικό φυτό που λόγω της εποχής που ανθίζει (χειμώνα προς άνοιξη) είναι πολύ χρήσιμο για την ανάπτυξη των μελισσοσμηνών. Ο Ασφόδελος έχει μια όχι πολύ ευχάριστη μυρωδιά και δεν τρώγεται από πρόβατα και κατσίκες και αυτό, ίσως, εξηγεί τη μεγάλη εξάπλωση του φυτού. Στην Ελλάδα βρίσκονται αρκετά διαφορετικά είδη, με μικρές διαφορές στο χρώμα των λουλουδιών, το μέγεθος των καρπών, κ.α. Στο είδος Asphodelus ramosus τα άνθη έχουν μια καφεκόκκινη ρίγα.
Ονομασία: Αγχούσα, Αλκάνη (Anchusa Officinalis)
Περιοχή: Φούρκα
GPS:39.991009, 23.409849
Φωτογράφηση: 2019
Το όνομα του φυτού προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη αγχουσίζομαι που σημαίνει χρησιμοποιώ άγχουσα, βάφω, χρωματίζω (κυρίως το πρόσωπο). Ο Διοσκουρίδης αναφέρει ότι η προσθήκη του φυτού στο κρασί το έκανε «ευφρόσυνο». Ο Πλίνιος αναφέρει ότι την χρησιμοποιούσαν στη βαφική, ενώ ο Γαληνός τη γνώριζε σαν καλλυντικό. Αυτοφύεται σε λιβάδια και χέρσα μέρη. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα (έχουν τόσο αρσενικά όσο και θηλυκά όργανα) και γονιμοποιούνται από μέλισσες.
Ονομασία: Ματθιόλα Η Τρικέρατη (Matthiola Tricuspidata)
Περιοχή: Παλιούρι, Άγιος Νικόλαος
GPS:39.931312, 23.733680
Φωτογράφηση: 2007
Η Matthiola tricuspidata ή όπως στα ελληνικά μεταφράζεται Ματθιόλα η τρικέρατη είναι ευρέως γνωστή ως η βιολέτα του γιαλού ή βιολέτα της θάλασσας καθώς τη συναντάμε σε παραλιακές περιοχές. Το ντελικάτο λουλούδι της έχει το χαρακτηριστικό άρωμα της βιολέτας. Το όνομα Matthiola το πήρε από τον Ιταλό φυσικό και βοτανολόγο Pierandrea Mattioli (Matthiolus) ενώ το δεύτερο συνθετικό του ονόματος της έχει να κάνει με τις τρεις αιχμές, τα δοντάκια, που χαρακτηρίζουν το φυτό της.
Ονομασία: Παπαρούνα Κίτρινη Ή Γυαλόπικρα (Glaucium Flavum)
Περιοχή: Πευκοχώρι, Γλαρόκαβος
GPS:39.980774, 23.664965
Φωτογράφηση: 2022
Το Γλαύκιο το κίτρινο, που ονομάζεται και γυαλόπικρα, είναι μικρός διετής θάμνος(πόα) που ανθοφορεί κατά μήκος των αμμωδών εκτάσεων στις παραλίες. Είναι είδος μεσογειακό και η γεωγραφική του εξάπλωση φθάνει μέχρι τη Νορβηγία. Είναι μια κίτρινη παπαρούνα με σαρκώδη δασύτριχα έλλοβα φύλλα. Ανθίζει Μάιο μέχρι Ιούνιο.

Ονομασία: Παπαρούνα Κοινή (Papaver Rhoeas)
Περιοχή: Κασσανδρινό
GPS:40.015647, 23.439324
Φωτογράφηση: 2013
Το φυτό Papaver rhoeas Παπαρούνα φύεται σε όλη τη χώρα. Περίοδος ανθοφορίας από Φεβρουάριο-Αύγουστο. Τα ερμαφρόδιτα άνθη είναι βαθύ-κόκκινου χρώματος συχνά με μαύρη κηλίδα στη βάση, στρέφονται προς τα κάτω πριν ανοίξουν, σε μακριούς έντονα τριχωτούς ποδίσκους που βγαίνουν από τις μασχάλες των φύλλων. Οι τρυφεροί βλαστοί και τα φύλλα της Papaver rhoeas Παπαρούνα μαζεύονται μέχρι την Άνοιξη, όσο δεν είναι ανθισμένο το φυτό και τρώγονται ύστερα από βράσιμο, σε σαλάτα μόνα τους ή μαζί με άλλα χόρτα, σε χορτόπιτες και σε σούπες.
Ονομασία: Κυκλάμινο (Cyclamen Hederifolium)
Περιοχή: Σίβηρη, Ελάνη
GPS:40.043615, 23.352069
Φωτογράφηση: 2020
Το γένος Κυκλάμινον (Cyclamen) περιλαμβάνει μέχρι και 24 είδη τα οποία αναπτύσσονται κυρίως στις παραμεσόγειες περιοχές αλλά και σε αλπικά υψόμετρα. Τα άνθη είναι ρόδινα, λευκά, ιώδη ή πορφυρά  με  πολύ  μακρύ ποδίσκο και γέρνουν προς τα κάτω. Ανθίζουν από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη, ενώ  τα περισσότερα είδη περνούν μια περίοδο λήθαργου το καλοκαίρι.

Ονομασία: Ίσατις Η Βαφική, Κρητίδα, Λουλάκι (Isatis Tinctoria)
Περιοχή: Κασσανδρινό
GPS:40.011800, 23.446029
Φωτογράφηση: 2007
Διετές ποώδες φυτό με ανερχόμενους βλαστούς έως 1 μέτρο. Τα φύλα της βάσης είναι ακέραια, επιμήκη λογχοειδή που ξεραίνονται κατά την άνθηση ενώ του βλαστού είναι άμισχα. Ανθίζει Απρίλιο-Μάιο σχηματίζοντας μεγάλες κορυμβοειδείς ταξιανθίες. Ο καρπός είναι κεράτιο με ένα σπέρμα ανά χώρο με μεγάλο πτερύγιο. Απαντάται σε ολόκληρη την Ελλάδα και έχει Ευρασιατική καταγωγή. Προτιμά βραχώδεις θέσεις και πρανή δρόμων μέχρι τα 1300 μέτρα. Από τα φύλλα του φυτού, μετά από ζύμωση έβγαινε γαλάζια χρωστική ύλη που κάλυπτε για χρόνια τις ανάγκες σε μπλε (λουλάκι).
Ονομασία: Γλαδιόλα Άγρια, Μαχαιρίδα (Gladiolus Italicus)
Περιοχή: Κρυοπηγή
GPS:40.030284, 23.470785
Φωτογράφηση: 2016
Όμορφο πολυετές βολβώδες φυτό το συναντάμε σχεδόν σπάνιο, σε  ελαιώνες και ακαλλιέργητα χωράφια. Το είδος τείνει να εξαφανισθεί από την περιοχή, πιθανό από την  υπέρ συλλογή από τους εκδρομείς ειδικά την ημέρα της πρωτομαγιάς. Ανθίζει Μάρτιο-Απρίλιο-Μάιο και κάθε στέλεχος της ανθοταξίας μπορεί να φέρει 6 μέχρι και 20 άνθη, άοσμα, χονωειδή τα οποία είναι εξαιρετικά λουλούδια για βάζο.
Ονομασία: Κουφοξυλία Ή Ζαμπούκος (Sambucus Ebulus)
Περιοχή: Κασσάνδρεια, Παπαστάθη (Βρύση)
GPS:40.087475, 23.363864
Φωτογράφηση: 2021
Είναι πολυετές φυτό με ύψος από 0,5-2 μέτρα, με όρθιους ποώδεις βλαστούς και ξυλώδες ρίζωμα. Έχει έντονη δυσάρεστη, πικρή οσμή και επίσης δυσάρεστη γεύση. Άνθη υπόλευκα, αρωματικά, σε ταξιανθίες κόρυμβου διαμέτρου 5-16 εκατοστών, με 5 στήμονες που φέρουν κόκκινους αρχικά ανθήρες και μαύρους αργότερα. Περίοδος ανθοφορίας από Ιούλιο - Αύγουστο. Ο καρπός είναι μικρή γυαλιστερή τοξική μαύρη ράγα, σε μέγεθος μπιζελιού. Το συναντάμε σε δάση, ξέφωτα δασών, σε υγρές τοποθεσίες, σε υγρές πεδιάδες, σε όχθες ρυακιών και κατά μήκος των δρόμων. Σε υπερβολική δοσολογία το φυτό είναι τοξικό.
Ονομασία: Πράσο Άγριο (Allium Ampeloprasum)
Περιοχή: Κασσάνδρεια, Κήπος Αστέρη Τσελεπή
GPS:40.047863, 23.409056
Φωτογράφηση: 2021
Το Άλλιον το αμπελόπρασο ανήκει στο γένος Άλλιον και στην οικογένεια των Λειριοειδών. Το άγριο φυτό είναι κοινώς γνωστό ως άγριο πράσο. Συναντάται από τη νότια Ευρώπη μέχρι τη δυτική Ασία, αλλά καλλιεργείται επίσης και σε πολλά άλλα μέρη. Το άγριο πράσο συλλέγεται την άνοιξη και το καλοκαίρι. Ο βολβός και το στέλεχος που σχηματίζονται από τα επικαλυπτόμενα βασικά φύλλα παραδοσιακά συλλέγονται πριν ανθίσουν και καταναλώνονται τόσο ως λαχανικό όσο και ως καρύκευμα στην περιοχή της Μεσογείου. Είναι πολυετής βολβώδες πόα, της οικογένειας των Alliaceae, που μοιάζει με το σκόρδο, ο ανθοφόρος βλαστός του είναι λεπτός, λείος, με οσμή σκόρδου και με ύψος μέχρι 1,5 μέτρο. Η χρήση του έχει καταγραφεί τουλάχιστον στην Ισπανία, Ιταλία, Σλοβενία, Κροατία, Ελλάδα , Κύπρος, Τουρκία, Ιορδανία, Παλαιστίνη και Τυνησία. Ο Διοσκουρίδης το 1ο αιώνα μ.Χ. προσδιόρισε με σαφήνεια τις φαρμακευτικές ιδιότητες του άγριου πράσου, ενός φυτού που οι Έλληνες το γνωρίζουν ως αμπελόπρασον (συνήθως αναπτύσσεται μέσα στους αμπελώνες).
Ονομασία: Μελίλωτος ο φαρμακευτικός (Melilotus officinalis)
Περιοχή: Νέα Φώκαια, Υγρότοπος Γεράνι
GPS:40.126765, 23.322633
Φωτογράφηση: 2022
Το Melilotus officinalis Μελίλωτος είναι ένα φυτό που φύεται σε όλη τη χώρα, σε λιβάδια, εγκαταλελειμμένα χωράφια, άκρες δρόμων, είναι ανθεκτικό στην ξηρασία και έχει πλούσια παραγωγή σπόρων. Από το φυτό συλλέγονται οι ανθοφόροι βλαστοί. Είναι όρθια ετήσια ή διετή πόα, της οικογένειας Fabaceae, με ύψος από 50-130 εκατοστά, με στελέχη ελεύθερα διακλαδισμένα και εύρωστα. Τα φύλλα του χωρίζονται σε τρία φυλλάρια, ωοειδή ή λογχοειδή και οδοντωτά. Τα λουλούδια είναι κίτρινα με χαρακτηριστική γλυκιά οσμή, σε ταξιανθία βότρυ. Ανθίζει την άνοιξη και το καλοκαίρι. Λαϊκή Ονομασία: Νυχάκι, Γλυκό τριφύλλι.
Ονομασία: Ελαιοκράμβη (Brassica Napus)
Περιοχή: Κασσάνδρεια, Κρεμμύδι
GPS:40.068089, 23.382374
Φωτογράφηση: 2017
Αυτοφυές, ετήσιο φυτό της περιοχής της Μεσογείου που όμως σήμερα λόγω αυξημένης ζήτησης κι ευρείας χρήσης του καλλιεργείται σχεδόν σε όλο τον κόσμο, κυρίως στο Βόρειο Ημισφαίριο. Το φυτό δεν παρουσιάζει ιδιαίτερες εδαφικές απαιτήσεις κι ευδοκιμεί σε περιοχές με ήπιους χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια. Αποτελείται από μια ρόζετα φύλλων μπλε-πράσινου χρώματος από την οποία στη συνέχεια εκφύεται το κεντρικό, όρθιο στέλεχος, το οποίο αποτελείται από πλάγιους βλαστούς που καταλήγουν σε ανθοφόρες ταξιανθίες κίτρινου χρώματος. Το κραμβέλαιο χρησιμοποιείται ως βρώσιμο φυτικό έλαιο για την παρασκευή μαργαρίνης κι αποτελεί  την τρίτη πηγή φυτικού ελαίου στον κόσμο, μετά τη σόγια και το φοινικέλαιο, σύμφωνα με έρευνα του Υπουργείου Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Χρησιμοποιείται επίσης ως ζωοτροφή κυρίως λόγω της υψηλής περιεκτικότητας του σε πρωτεΐνη, στη σαπωνοποιεία, και στις βιομηχανίες παρασκευής πλαστικών, χρωμάτων, φαρμάκων, ορυκτών λαδιών καθώς κι ως βιοντίζελ. Ο Διοσκουρίδης το αναφέρει ως «βούνιον», κι αναφέρεται στις ιδιότητες του.
Ονομασία: Λαδανιά (Cistus Creticus)
Περιοχή: Κασσάνδρεια, Αλούμπι
GPS:40.038310, 23.419563
Φωτογράφηση: 2015
Η κρητική λαδανιά ή λάβδανο ή λάδανο ή κίστος Cistus creticus έχει τις περισσότερες θεραπευτικές, φαρμακευτικές και καλλυντικές ιδιότητες από όλα τα είδη της αλαδανιάς και απαντάται σε μεγάλους πληθυσμούς σε χαμηλά παραθαλάσσια μέρη ως τα 1000 μέτρα υψόμετρο.Ο κρητικός Κίστος ή Λαδανιά είναι αειθαλής θάμνος με κολλώδεις και αραιές τρίχες- φύλλα που είναι πράσινα ανοιχτά στην επάνω πλευρά και λευκά στην κάτω επιφάνειά τους. Προτιμά πετρώδη, άγονα, ξηρά και καλά στραγγιζόμενα εδάφη, μπορεί να ευδοκιμήσει και στο κρύο αλλά και σε παραθαλάσσιες περιοχές. Είναι μεσογειακό είδος και το συναντάμε στα περισσότερα βουνά της Ελλάδος. Έχει μέγιστο ύψος 0,8- 1μ. και ροζ ανοιχτή ανθοφορία την άνοιξη Μάρτιο-Μάιο. Το αιθέριο έλαιο και το ανθόνερο του Κίστου χρησιμοποιείται στα καλλυντικά, στην αρωματοποιία, στη ζαχαροπλαστική, στην μαγειρική, στην σαπωνοποιία. Αποτελεί απαραίτητο συστατικό σε αναπλαστικές, αντιγηραντικές και αντιρυτιδικές κρέμες προσώπου.
Ονομασία: Κίστος Ο Σφακομηλόφυλλος (Cistus Salviifolius)
Περιοχή: Κασσάνδρεια, Αλούμπι
GPS:40.037828, 23.419782
Φωτογράφηση: 2007
Η άσπρη λαδανιά (Cistus salviifolius) είναι αειθαλής θάμνος με ξυλώδη κορμό του γένους Cistus, της οικογένειας των Κισθοειδών (Cistaceae). Άλλες κοινές ονομασίες, σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, είναι: αγκισαρέ, αγκίσαρος, αγριοφασκομηλιά, αγριόθρουμπο, ακισαριά, ακίσαρος, αλίσαρος, αξίστ, αξίστρος, άσπρη, ασπροκουνουκλιά, ασπροξισταρκά, ατίσαρος, βούκισο, κιστάρι, κίστος, κουνούκλα, κουνουκλιά, λαδανιά, λουβιδκιά, ξισταρκά, χαμοκίσαρος. Το όνομα του γένους Cistus προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «κίσθος» που σημαίνει καλάθι. Ο Θεόφραστος το αποκαλούσε «ο κίσθος ο θήλυς». Tο εντυπωσιακό αυτό αγριολούλουδο είναι εγγενές στην περιοχή της Μεσογείου, στη νότια Ευρώπη και σε τμήματα της Δυτικής Ασίας και της Βόρειας Αφρικής. Φύεται σε άγονες και πετρώδεις πλαγιές και σε υψόμετρο από 0-1.200 μέτρα. Προτιμάει τις ηλιόλουστες θέσεις και συχνά σχηματίζει μεγάλες κοινότητες με άλλα είδη του ίδιου γένους, όπως το Cistus incanus. Τις θερμές ώρες του καλοκαιριού, οι βλαστοί και τα φύλλα της λαδανιάς εκκρίνουν μια αρωματική ρητίνη, η οποία ονομάζεται «λάδανο» και χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία και την σαπωνοποιία, παλαιότερα δε ως φάρμακο. Οι μέλισσες συλλέγουν το «λάδανο» και το μετατρέπουν σε πρόπολη.
Ονομασία: Άγριο ζουμπούλι, Ασκορδούλακας (Muscari comosum)
Περιοχή: Νέα Φώκαια, Υγρότοπος Γεράνι
GPS:40.127541, 23.322542
Φωτογράφηση: 2022
Ο όρθιος, σαρκώδης ανθοφόρος βλαστός που φτάνει σε ύψος 20-50 εκατοστά φέρει άνθη που έχουν μωβ, βαθύ μπλε χρώμα, διαταγμένα σε ταξιανθία βότρυ, κρεμαστά και πυκνά, ανθίζουν από Φεβρουάριο-Μάιο είναι ερμαφρόδιτα (έχουν και αρσενικά και θηλυκά όργανα) και γονιμοποιούνται από έντομα. Τα γόνιμα άνθη βρίσκονται στο κάτω μέρος σε σχήμα καμπάνας, με πιο ανοιχτόχρωμο λοβούς. Οι καρποί είναι τριγωνικές κάψες που περιέχουν πολλά μικρά σπέρματα. Το συναντάμε σε όλη τη χώρα σε χαμηλά υψόμετρα, σε πετρώδη εδάφη, σε όρια αγρών, ακαλλιέργητα εδάφη, δάση και σε λιβάδια, προτιμά καλά στραγγιζόμενα αμμώδη εδάφη. Συλλέγονται οι ανθοφόροι βλαστοί και οι βολβοί, εντοπίζονται εύκολα από την χαρακτηριστική ταξιανθία τους. Ελληνική ονομασία: Μούσκαρι το εύκομο. Κοινές ονομασίες: Άγριο ζουμπούλι, Ασκορδούλακας, Κρεμμυδούλα, το ψωμί του Κούκου, Λεοπόλδια η εύκομη. Το γένος Muscari περιλαμβάνει 45 είδη βολβωδών φυτών, είναι ενδημικά της Ελλάδας και της Μέσης Ανατολής όπου καλλιεργούνται για αιώνες, από τα Ελληνικά και Ρωμαϊκά χρόνια.
Ονομασία: Δελφίνιο (Delphinium consolida)
Περιοχή: Κασσάνδρεια, Μετόχι Καρακάλλου
GPS:40.096543, 23.369006
Φωτογράφηση: 2018
Μονοετές φυλλοβόλλο, όρθιο φυτό, αραιά χνουδωτό, με λεπτές διακλαδώσεις από τη βάση του. Είναι ζιζάνιο των αγρών που θα το συναντήσουμε μέχρι τα 800 μ. Τα άνθη είναι μωβ-μπλε με μακρύ πλήκτρο. Ανθοφορεί τους μήνες Μάιο-Οκτώβριο. Το Delphinium consolida είναι πολύκλαδο και έχει ιατροφαρμακευτικές ιδιότητες χρησιμοποιούμενο όμως σε μικρές ποσότητες και δίνει εξαιρετικά θεραπευτικά αποτελέσματα. Από πολύ παλιά, χρησιμοποιούνταν οι κοπανισμένοι σπόροι του φυτού σαν αλοιφή ενάντια στις ψείρες, στην ψωρίαση κτλ. Σήμερα οι σπόροι αυτοί χρησιμοποιούνται σαν “βάμμα” για επαλείψεις κατά των εκζεμάτων.
Ονομασία: Έχιο Το Κοινό, Βοϊδόγλωσσα (Echium Vulgare)
Περιοχή: Νέα Φώκαια, Υγρότοπος Γεράνι
GPS:40.126597, 23.322154
Φωτογράφηση: 2022
Μονοετής ή πολυετής πόα ύψους 0,5-1m, με στενά, γκριζοπράσινα, αγκαθωτά φύλλα και βιολετί, ερμαφρόδιτα άνθη. Ανήκει στην οικογένεια φυτών Boraginaceae (Βοραγινίδες). Η ανθοφορία γίνεται από τον Μάιο έως τον Αύγουστο και η καρποφορία από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο. Το αφέψημα (τσάι) του φυτού εμφανίζει αντιβακτηριακές, αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις, μαλακτικές, διουρητικές, επουλωτικές και αντιβηχικές ιδιότητες. Συνιστάται στην αντιμετώπιση του πυρετού, των πονοκεφάλων και του φλεγμονικού άλγους. Εφαρμόζεται εξωτερικά υπό τη μορφή καταπλάσματος των νωπών φύλλων για την επούλωση ανοιχτών πληγών, εγκαυμάτων και ερεθισμών του δέρματος.
Ονομασία: Χαμολιός, Κορυμβώδες Καρδοπάτιο (Cardopatium Corymbosum)
Περιοχή: Σάνη, Μεσονήσι
GPS:40.123021, 23.320456
Φωτογράφηση: 2019
Το Cardopatum corymbosum είναι ένα πολυετές φυτό, αγκάθι που ζει και αναπτύσσεται σε άγονες παραλιακές ζώνες. Οικογένεια: Αστερίδες ή Σύνθετα (Asteraceae). Συνήθως αρχές της άνοιξης φύονται τα καινούργια αγκαθωτά φύλλα, ρόδακας στη γη. Το βρίσκουμε να ανθίζει αρχές καλοκαιριού με τα πολλά μπλε ανθίδια, μαζί, ανά μικρό μπουκέτο. Το κάθε μικρό ανθίδιο αποτελείται από μικροσκοπικό σωλήνα που επικάθεται σε κάλυκες και στο τελείωμα του άνθους εξωτερικά έξη λεπτά γραμμικά μπλε πέταλα. Σαν φυτό αναπτύσσεται υπό τη μορφή θάμνου φουντωτού, που μπορεί να φθάσει σε ύψος έως και τα εξήντα εκατοστά ύψος, με αρκετή εδαφοκάλυψη ανα φυτό. Στις αρχές τού καλοκαιριού τα φύλλα ξηραίνονται όπως σιγά σιγά και τα ανθίδια, όχι όμως και το ριζικό σύστημα, το οποίο θα είναι έτοιμο, στον επόμενο κύκλο του φυτού της νέας άνοιξης.
Ονομασία: Στρύχνον Το Ελαιαγνόφυλλον (Solanum Elaeagnifolium)
Περιοχή: Κασσάνδρεια, Παπαστάθη
GPS:40.087281, 23.363605
Φωτογράφηση: 2017
Το Στρύχνον το ελαιαγνόφυλλον (Solanum elaeagnifolium) με κοινή ονομασία γερμανός ή αγριομελιτζάνα, ανήκει στην οικογένεια Solanacae (Σολανίδες) και αποτελεί βλαβερό ζιζάνιο, με καταγωγή από τις ΗΠΑ και το Μεξικό, απ' όπου έχει εισαχθεί σε πολλά μέρη του κόσμου. Αντιπροσωπεύει ένα από τα χειρότερα εισβολικά είδη παγκοσμίως, το οποίο εξαπλώνεται ταχύτατα, εκτοπίζει τα γηγενή είδη και απειλεί προστατευόμενες περιοχές, ενώ η καταπολέμησή του είναι εξαιρετικά δύσκολη, αφού λειτουργεί ως «λερναία ύδρα». Στην Ελλάδα το φυτό εντοπίστηκε αρχικά το 1927 στη Θεσσαλονίκη και εισήχθη, πιθανώς από πρόσμειξη σε λιπάσματα ή από εμπορεύματα που προέρχονταν από τις ΗΠΑ. Συναντάται στις άκρες των δρόμων, σε θέσεις με ανθρωπογενή επιβάρυνση και εισβάλλει σε χωράφια, όπου είναι δύσκολο να εξαλειφθεί διότι παρουσιάζει ένα πολύ ισχυρό και βαθύ ριζικό σύστημα. Χαρακτηρίζεται από ακανθώδη ασημόχρωμα φύλλα, με κυματοειδή άκρα που καλύπτονται με άσπρο χνούδι. Ανθίζει Απρίλιο-Σεπτέμβριο και τα άνθη του είναι μπλε-λιλά ή λευκά. Ο καρπός είναι μια γυαλιστερή πράσινη αρχικά ράγα, που στη συνέχεια γίνεται κίτρινη. Είναι είδος δηλητηριώδες, του οποίου όταν οι καρποί φαγωθούν, λόγω των αλκαλοειδών που περιέχουν, προκαλούν γαστρεντερικές διαταραχές και βλάβες στο νευρικό σύστημα.
Ονομασία: Άγριο Καρότο (Daucus Carota)
Περιοχή: Νέα Φώκαια, Μετόχι Σταυρονικήτα
GPS:40.119554, 23.336395
Φωτογράφηση: 2019
Διετές ποώδες φυτό που μπορεί να φτάσει το 1 μέτρο ύψος. Τον πρώτο χρόνο παράγει μια ροζέτα με ύψος 10-15 και διάμετρο έως 45 εκατοστά και το δεύτερο χρόνο ανθίζει και ξεραίνεται. Η ανθοφορία του διαρκεί από το Μάη μέχρι το φθινόπωρο. Τα άνθη του είναι λευκά πέταλα, σπάνια ρόδινα και σχηματίζουν ακτινωτά σκιάδια, το μεσαίο άνθος συνήθως έχει βαθύ-πορφυρό χρώμα. Στο τέλος της άνθησης το σκιάδιο κλείνει προς τα μέσα και σχηματίζει μικρή φωλιά. Ελληνική Ονομασία: Δαύκος το καρότο. Κοινές ονομασίες: Αγριοκαρότο, Σταφύλινος, Δαυκί, Χαβούτσι, Χαβούζι, Καβούτσι. Το αιθέριο έλαιο από το σπόρο έχει πολύ ωραία μυρωδιά και χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία και ως αρωματική ύλη στην παρασκευή τροφίμων. Το λάδι του φυτού έχει χρησιμοποιηθεί επίσης στην αισθητική σε αντιρυτιδικές κρέμες. Προσοχή μοιάζει με το θανατηφόρο Κώνειο το στικτόν (Conium maculatum).
Ονομασία: Οινοθήρα (Oenothera Speciosa)
Περιοχή: Νέα Φώκαια, Πύργος
GPS:40.133721, 23.403107
Φωτογράφηση: 2021
Η οινοθήρα είναι ένα εντυπωσιακό φυτό εδαφοκάλυψης με πλούσια ανθοφορία που διαρκεί από την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο, ενώ μπορούμε να τη συναντήσουμε ανθισμένη ακόμα και μέσα στον χειμώνα. Στον ελληνικό χώρο το πιο διαδεδομένο είδος της, είναι η οινοθήρα που διαθέτει χαρακτηριστικά ροζ άνθη σε σχήμα ανοικτού κυπέλλου με κίτρινο χρώμα στο κέντρο. Η οινοθήρα παρουσιάζει πολύ γρήγορη πλευρική ανάπτυξη, δημιουργώντας ένα υπέροχο χαλί με λουλούδια σε χαμηλό ύψος 30-40 εκατοστών, χωρίς να χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα. Το γεγονός αυτό, σε συνδιασμό με την παρατεταμένη ανθοφορία που μας δίνει, την καθιστά ιδιαίτερα δημοφιλή επιλογή για κήπους και παρτέρια. Επιπλέον, η οινοθήρα προσελκύει μέλισσες και πεταλούδες στον κήπο μας και θεωρείται μελισσοκομικό φυτό. Είναι ιδιαίτερα χωροκατακτητικό φυτό, καθώς όπου φυτευτεί έχει την τάση να εξαπλώνεται και να μην αφήνει άλλα φυτά να αναπτυχθούν.Η οινοθήρα έχει και γαστρονομική αξία, καθώς τά λουλούδια της τρώγονται και μπορούν να αξιοποιηθούν ως ντεκόρ σε διάφορες σαλάτες και συνταγές μαγειρικής.
Ονομασία: Αχίλλεια Η Παράλιος, Βαμβατσίδα (Achillea Maritima)
Περιοχή: Νέα Φώκαια, Υγρότοπος Μεσονήσι
GPS:40.121632, 23.319480
Φωτογράφηση: 2020
Η αχίλλεια η παράλιος (Achillea maritima) ή Ώτανθος ο παράλιος (Otanthus maritimus), με κοινή ονομασία βαμβατσίδα, ανήκει στην οικογένεια Asteraceae (Αστεροειδή) που χαρακτηρίζεται από το ότι τα άνθη είναι τοποθετημένα σε χαρακτηριστικές ταξιανθίες, που ονομάζονται κεφάλια, όπου κάθε κεφάλιο αποτελείται από πολλά μικρά ανθίδια. Ο Ώτανθος ο παράλιος αποτελεί χαρακτηριστικό είδος των αμμοθινών των ακτών της Μεσογείου και του Ατλαντικού μέχρι την ΒΔ. Ιρλανδία, το οποίο κατανέμεται επίσης σε όλες τις αμμώδεις ακτές στην Ελλάδα. Τα είδη των αμμοθινών είναι πολύ καλά προσαρμοσμένα στις δύσκολες περιβαλλοντικές συνθήκες που επικρατούν στους αμμόλοφους. Συνήθως, είναι φυτά ανθεκτικά στην έλλειψη υγρασίας, ειδικά κατά το θέρος και έχουν πολύ εκτεταμένες και βαθιές ρίζες ώστε να συγκρατούν το έδαφος και να φθάνουν στο επίπεδο του υδροφόρου ορίζοντα. Δυστυχώς όμως, τα σημεία που αναπτύσσονται, αποτελούν και τα σημεία που επισκέπτονται και δραστηριοποιούνται οι λουόμενοι το καλοκαίρι, με αποτέλεσμα να απειλούνται όλο και περισσότερο. Είναι φυτό αρωματικό που χαρακτηρίζεται από τα εναλλασσόμενα, επιφυή, πυκνά καλυμμένα με λευκό βαμβακώδες έριο φύλλα. Τα ανθίδια είναι όλα σωληνοειδή και κίτρινα και ανθίζει από τα μέσα Ιουνίου μέχρι νωρίς τον Αύγουστο.
Ονομασία: Δρακοντιά (Dracunculus Vulgaris)
Περιοχή: Σάνη, Γεράνι
GPS:40.126796, 23.322373
Φωτογράφηση: 2016
Το Dracunculus vulgaris Δρακούνγκουλος ο κοινός Δρακοντιά θεωρείται ένα δηλητηριώδες φυτό λόγω του υδροκυανικού οξέος που περιέχει σε συνδυασμό με την αροίνη, τα φύλλα, οι ρώγες του καρπού και οι χλωροί κόνδυλοι του φυτού έχουν τοξική επίδραση σε ανθρώπους και ζώα. Είναι ενδημικό των Βαλκανίων και εξαπλώνεται μέχρι την Ελλάδα. Το συναντάμαι σε μεγάλες ομάδες, συχνά σε δάση σε σκιερές θέσεις, σε ακαλλιέργητα και στα όρια καλλιεργημένων αγρών, σε άκρες δρόμων, σε σκουπιδότοπους και σε πετρώδεις θαμνότοπου,. σε θέσεις με πολύ ηλιοφάνεια, με υψόμετρο μέχρι τα 450 μέτρα. Τα φύλλα του είναι μεγάλα και πλατιά, μήκους 15-20 και πάτους 25-35 εκ., παλαμοειδή, πολυσχιδή κυματοειδή, συχνά με λευκές ραβδώσεις. Ο μίσχος είναι στικτός με κηλίδες σκούρες μοβ. Το φυτό ανθίζει συνήθως Απρίλιο-Ιούνιο, οι καρποί του είναι 60-80 πορτοκαλό-κόκκινα κατά την ωρίμανση μούρα, μήκους 1-3 εκ. Για τους αρχαίους το φυτό αυτό ήταν συνδεδεμένο με τα φίδια που αντιπροσώπευαν τη μυστικότητα του κάτω κόσμου.
Ονομασία: Λαγοπόδαρο, Αρνόγλωσσο, Πεντάνευρο (Plantago Lagopus)
Περιοχή: Σίβηρη, Βάγια
GPS:40.043950, 23.358263
Φωτογράφηση: 2022
Μονοετής πόα χωρίς βλαστό και με λεπτό ριζικό σύστημα. Άνθιση: Φεβρουάριος-Ιούνιος. Βρίσκεται κατά μήκος δρόμων, σε πλαγιές λόφων και σε άγονα ή χορταριασμένα εδάφη, από 0-1100 μ υψόμετρο. Άνθη: Πολλά, με ακτινωτή συμμετρία και ερμαφρόδιτα, σε αρχικά ωοειδείς και πυκνά τριχωτούς στάχεις, σε κυλινδρικούς στάχεις αργότερα. Ανθικός άξονας όρθιος ή ανερχόμενος, μακρύτερος των φύλλων, ραβδωτός, τριχωτός ή γυμνός. Βράκτια ωοειδή-λογχοειδή ή αντωειδή, πυκνά τριχωτά. Σέπαλα 4, ωοειδή, τριχωτά, αλληλεπικαλυπτόμενα στη βάση τους. Στεφάνη 4-λοβη, λοβοί απλωμένοι, μεμβρανώδεις, μυτεροί αραιά τριχωτοί. Στήμονες 4, εμφανώς εκτός στεφάνης, ανθήρες επιμήκεις και κίτρινοι και με σχεδόν αφανή προεκβολή στην κορυφή τους.
Ονομασία: Λεοπόλδια Η Εύκομη (Leopoldia Comosa)
Περιοχή: Νέα Σκιώνη, Αρχαία Σκιώνη
GPS:39.935605, 23.564211
Φωτογράφηση: 2017
Η Λεοπόλδια η εύκομη είναι ένα πολυετές βολβώδη φυτό. Συνήθως Βρίσκεται σε βραχώδες έδαφος αλλά βρίσκεται και σε καλλιεργούμενες περιοχές. Περιγράφεται ως «ένα εντυπωσιακό φυτό» αφού έχει μια τούφα από φωτεινό μπλε σε μπλε-μοβ στείρα λουλούδια, όπου δίνει αφορμή για την ονομασία «φούντα υάκινθος». Τα γόνιμα λουλούδια ξεκινούν να σχηματίζονται πράσινα και σταδιακά γίνονται σκούρα μπλε μπουμπούκια, το τελευταίο που μένει πράσινο είναι το στόμιο των πετάλων κρατώντας την οπή κλειστή. Ωριμάζοντας όμως, καθώς ανοίγει η οπή και γείρουν αρκετά προς τα κάτω, προστατεύοντας το νέκταρ και την γύρη από τις βροχοπτώσεις, ενώ το χρώμα τους αλλάζει σε καφέ-πράσινο. Ανθίζει από Μάρτιο μέχρι Ιούνιο. Οι καρποί είναι τριγωνικές κάψες που περιέχουν πολλά μικρά σπέρματα. Οι βολβοί του έχουν πικρή γεύση και τρώγονται από την αρχαιότητα, επειδή εθεωρείτο ότι έχουν ισχυρές αφροδισιακές και θεραπευτικές ιδιότητες.
Ονομασία: Λωτός Ο Ικμαλέος (Lotus Pedunculatus)
Περιοχή: Καλλιθέα, Σωλήνας
GPS:40.063614, 23.460721
Φωτογράφηση: 2017
Είναι ένα πολυετές βότανο που χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη όρθιων, διακλαδισμένων στελεχών που φτάνουν σε ύψος έως 1 μέτρο. Τα φύλλα αποτελούνται από 5 πράσινα φυλλάδια, και παράγει κίτρινα άνθη που είναι διατεταγμένα στα κεφάλια. Ζει στην Ευρώπη, ιδίως σε λιβάδια και λιβάδια, ποτάμια, υγρότοπους. Θα το δούμε σχεδόν πάντα σε όξινα εδάφη και όχι τόσο σε αλκαλικά. Χρησιμοποιείται τόσο για την ομορφιά των κήπων όσο και για τη διατροφή των ζώων. Μερικά είναι ακόμη πολύ αποτελεσματικά στον επαναπροσδιορισμό ενός εδάφους που έχει υποφέρει πολλά, δηλαδή, που κατέληξε σχεδόν χωρίς θρεπτικά συστατικά.
Ονομασία: Μαργαρίτα Άσπρη, Ανθεμίς (Anthemis Arvensis)
Περιοχή: Παλιούρι, Ακρωτήριο Αλωνάκι
GPS:39.974432, 23.670301
Φωτογράφηση: 2014
Η ανθεμίς ή μαργαρίτα είναι ένα διακοσμητικό ποώδες φυτό, με ύψος που φτάνει από 50 έως 60 εκατοστά. Το πλάτος της, μπορεί να φτάσει από 60 ως 70 εκατοστά σε έκταση. Το πανέμορφο, πυκνό φυλλωμά της, με την όψη ανέμελα ντυμένου θάμνου, χρωματίζεται σε ήπιες ασημοπράσινες αποχρώσεις, διατηρώντας μια ελαφρά δαντελένια υφή. Το φθινόπωρο, με την πτώση της θερμοκρασίας, ακολουθεί και η πτώση του γοητευτικού αυτού φυλλώματος, το οποίο θα επανέρθει την άνοιξη. Τα άνθη της εμφανίζονται αργά την άνοιξη. Πληθώρα από μικρές, λευκές μαργαρίτες με έντονο κίτρινο κέντρο, θα κατακλύσουν το φύλλωμα, χαρίζοντας επιπλέον χρώμα κι ενδιαφέρον στις συνθέσεις μας. Η μοναδική αυτή εικόνα, που χαρακτηρίζει τη μαργαρίτα καθόλη τη διάρκεια του καλοκαιριού, συνήθως παραμένει μέχρι και το φθινόπωρο.
Ονομασία: Μαργαρίτα Κίτρινη (Coleostephus Myconis)
Περιοχή:  Νέα Σκιώνη, Αρχαία Σκιώνη
GPS:39.935605, 23.564211
Φωτογράφηση: 2016
Η μαργαρίτα είναι μια από τις πιο διαδεδομένες, πολυετείς πόες που φτάνει σε ύψος το 1-1,5μ. Το φύλλωμά της έχει σκούρο, αργυροπράσινο χρώμα και αποτελείται από σύνθετα φύλλα, όπως και οι περισσότερες μαργαρίτες. Τα άνθη της μαργαρίτας τα γνωρίζουμε όλοι με το έντονο, λαμπερό κίτρνο χρώμα τους, το οποίο σε κάποιες ποικιλές μπορεί να είναι ροζ ή και κόκκινο. Η ανθοφορία της ξεκινάει την άνοιξη και διαρκεί μέχρι και το φθινόπωρο. Η μαργαρίτα είναι φυτό που προσαρμόζεται σχεδόν σε όλα τα εδάφη και τα κλίματα. Τη συναντάμε στις πεδιάδες και στα ημιορεινά της ελληνικής επαρχίας, καθώς και σε κήπους μεμονωμένη ή ως μέρος μιας ομάδας φυτών.
Ονομασία: Μάλβα Η Άγρια, Μολόχα (Malva Sylvestris)
Περιοχή: Σκάλα Φούρκας, Παναγία
GPS:40.010820, 23.395274
Φωτογράφηση: 2007
H άγρια μολόχα ανθίζει από την άνοιξη μέχρις τις αρχές του καλοκαιριού. Όταν δεν έχουμε αρκετές βροχοπτώσεις τον χειμώνα και κατά την άνοιξη τα φύλλα του φυτού είναι μικρότερα σε μέγεθος ενώ αν έχουμε ικανοποιητικές ή πολλές βροχές τα φύλλα είναι μεγαλύτερα. Αλλιώς ονομάζεται και Μαλάχη, Μαλάχη η άγρια (Malva sylvestris) ενώ άλλα ονόματα για το φυτό είναι και τα εξής : Αγριμολόχα, Αμπελόχα, Μάλβα, Μολάχη, Μουλάγκα, Αμολοχάκι. Μαλάχη είναι η ονομασία του φυτού στα αρχαία ελληνικά ενώ το λατινικό αντίστοιχο είναι malva. Η μολόχα έχει πράσινα παλαμοσχιδή φύλλα και αν το φυτό έχει επάρκεια νερού αυτά μπορεί να γίνουν αρκετά μεγάλα και οπτικά κάποιος θα έλεγε ότι μοιάζουν κάπως με τα φύλλα του κλήματος ή των πλατάνων. Έχει όμορφα ρόδινα άνθη, τα πέταλα είναι ροζ χρώματος και επάνω τους έχουν μωβ γραμμές. Χαρακτηριστικό των άνθεων του φυτού είναι η συστροφή των πετάλων του λίγο πριν ανοίξουν. Αν παρατηρήσουμε λίγο προσεχτικά το φυτό θα μπορούσαμε να πούμε ότι το διακρίνει ο αριθμός 5 αφού το άνθος αποτελείται πάντα από πέντε πέταλα ενώ και τα φύλλα του έχουν σχεδόν πάντα πέντε λοβούς, τα στρογγυλεμένα δηλαδή τμήματα ενός φύλλου. Η άγρια Μολόχα είναι πολυετές και ποώδες φυτό.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η αναδημοσίευση
και γενικά η αναπαραγωγή των κειμένων της ιστοσελίδας, με οποιοδήποτε μέσο ή τρόπο, τμηματικά ή περιληπτικά, χωρίς γραπτή άδεια του δημιουργού. Οι φωτογραφίες αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του Sunspot Web Design, βάσει του νόμου 2121/1993 και της Διεθνούς Σύμβασης της Βέρνης (που έχει κυρωθεί με το νόμο 100/1975). Σημειώνεται ότι η πνευματική ιδιοκτησία αποκτάται χωρίς καμία διατύπωση και χωρίς την ανάγκη ρήτρας απαγορευτικής των προσβολών της. Όλες οι δημοσιευμένες φωτογραφίες αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία των φωτογράφων και διέπονται από τους νόμους του Ελληνικού Κράτους περί πνευματικών δικαιωμάτων. Δεν επιτρέπεται να αναπαράγετε τo site, εξ ολοκλήρου ή τμηματικά, χωρίς την έγγραφη άδεια των διαχειριστών. Εάν επιθυμείτε να χρησιμοποιήσετε μία ή περισσότερες από τις φωτογραφίες για παρουσίαση σε έντυπο ή ηλεκτρονικό μέσο, υποχρεούστε να αναφέρετε στην ίδια σελίδα και σε ευκρινές σημείο το website : www.kassandratour.gr ως πηγή των εικόνων.
Sunspot Web Design
   © Copyright 2008-2022 ®
Kassandra Halkidiki Guide
Kassandra Tour EAT & DRINK
Halkidiki Greece
Kassandra Hotels
Kassandria Halkidiki
Find Us on Facebook

ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΕΤΕ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΣΑΣ
Τηλέφωνα επικοινωνίας :
+302374023330 & +306946676500
Υπεύθυνοι ιστοσελίδας :
Μαίρη Παπαδοπούλου & Βαγγέλης Κατσαρίνης
ΕΔΡΑ : Κασσάνδρεια Χαλκιδικής
e-mail :
kass2010@otenet.gr
POSTERS FINE ART e-shop
KASSANDRA'S DRONES
Kassandra's Real Estate